Źródło: Franciszek Banaszak, Katedra Fizjologii, Biochemii i Higieny AWF w Poznaniu, 1999.

Wyniki prowadzonych na świecie badań biochemicznych u osób autystycznych tyczyły wielu metabolitów, oznaczanych w płynie mózgowo-rdzeniowym, osoczu, moczu, a także w preparatach pochodzących z biopsji różnych narządów. Uzyskiwane różnice w stężeniu badanych związków w stosunku do “normy” w różnym stopniu korelowały z obserwowanym stanem badanych. Stosunkowo wcześnie w tych badaniach zwrócono uwagę na zwiększone wydalanie kwasu moczowego. Wyjaśnienie tego zjawiska stało się proste po odkryciu Jaekkena i Van den Berghe, że autyzmowi towarzyszy niekiedy niedobór enzymu liazy adenilobursztyniannu, który w konsekwencji daje, między innymi, wzrost stężenia w osoczu i zwiększone wydalanie z moczem, oprócz wielu innych metabolitów, także kwasu moczowego.

Stan taki obserwować można było również w innych przypadkach, nie związanych z powyższym blokiem metabolicznym lub innymi zaburzeniami przemiany purynowej.

Również w badaniach prowadzonych przez zespół gdańsko-poznański, stosunkowo często w moczu pochodzącym od dzieci dotkniętych autyzmem stwierdziliśmy duże wydalanie kwasu moczowego, przy wykluczeniu bloków przemiany puryn oraz uwzględnieniu wpływu diety.

W zestawieniu z powyższym bardzo interesująca okazała się informacja, że u dzieeci autystycznych stosunkowo często występuje zakażenie grzybami z rodzaju Candida i Aspergillus, a także praca opublikowana w “Purine and pyrimidine metabilizm in an” VIB (1989) s. 261-268, przez A.V.Constantini, pt.”Fungalbionics: a new concept of the etiology of gout, hyperuricemia and their related diseases”.

Już sam tytuł, mimo oczywiście wielu zastrzeżeń, jest wystarczająco wymowny.

Analiza dostępnego materiału, tj. odczyn hemaglutynacj w kierunku Candida alb. I Aspergillus fum. oraz wydalanie kwasu moczowego, a także tzw. oksypuryn tj. hipoksantyny i ksantyny, wykazała istnienie dodatnich korelacji. Podaję te informacje z dużą rezerwą. Jast to mała porównywana grupa i do sformułowania konkretnych wniosków potrzebnych jest jeszcze wiele obserwacji.

Powyższe informacje publikuję z myślą o zwrócenie na nie uwagi przez osoby zajmujące się badaniem dzieci/osób autystycznych, w tym oznaczaniem wymienionych parametrów.

Być może pozwoli to na uzyskanie następnych danych, które przyczynią się do zrozumienia autyzmu i ułatwią pomoc.