Źródło: Grupa Przeciw Przemocy w Terapii Osób Niepełnosprawnych

PRZEMOC wobec NIEPEŁNOSPRAWNYCH

Problem przemocy wobec dzieci został po raz pierwszy dostrzeżony na szeroką skalę w USA w latach sześćdziesiątych, by następnie wielokrotnie potwierdzić jego istnienie w różnych częściach świata. Podjęto systematyczne badania tego zjawiska. W Polsce problemem krzywdzenia dzieci, programowo, zajęto się po 1989 roku, z chwilą odblokowania aktywności obywatelskiej w wyniku przemian ustrojowych. Ofiarom przemocy, jako pierwszy, pomoc oferował sektor pozarządowy. Efektem tak nikłego zainteresowania problemem krzywdzenia dzieci był brak ewidencji i statystyk rejestrujących skalę i charakter problemu oraz niewielka liczba badań naukowych w tym zakresie. W ostatnich latach trochę się zmieniło, powstały organizacje pozarządowe prowadzące kampanie uwrażliwiające, edukujące i mające na celu zmiany systemu prawnego. Prowadzi się szkolenia dla psychologów i pedagogów z problematyki przemocy itd…

Temat przemocy jest trudny. Coś drgnęło w odniesieniu do dzieci zdrowych, ale czy jesteśmy tak święci, czy tak pewni, że zjawisko przemocy nie dotyczy dzieci, młodzieży i dorosłych z upośledzeniem/niepełnosprawnością fizyczną i intelektualną? Osób, które mają problemy z komunikowaniem się, z emocjami czy po prostu kontaktem z drugim człowiekiem?
To oczywiste, że nie tylko nie mamy pewności, że prawo dzieci i dorosłych niepełnosprawnych do godnego traktowania nie jest łamane, ale również, z całą pewnością, coraz głośniej w Polsce o niedozwolonym postępowaniu wobec osób z upośledzeniem ruchu, intelektu, zachowania itp…

Dlatego powstała ta strona. Ma informować, pobudzać do myślenia i otwartych dyskusji, sygnalizować groźne zjawiska, wreszcie – bronić najbardziej bezbronnych.