Oznaczanie toksyczności rtęci i pierwsze kroki. – Najczęściej zadawane pytania.

Źródło: Fundacja Dom Rain Mana – tłum. i oprac. : Barbara Poznańska

Mój doktor mówi, że moje dziecko nie jest zatrute rtęcią, ponieważ jego krew i mocz mają normalny limit zawartości rtęci. Co można o tym sądzić?
Wielu lekarzy jest zaznajomionych z zatruciem rtęcią i ołowiem. Testowane krew i mocz wykazują standardowe wyniki dla pomiarów ołowiu, ale te testy są nieadekwatne dla rtęci. Dzieje się tak dlatego, ponieważ najpierw rtęć wchodzi w ciało, następnie bardzo szybko jest przenoszona przez krew i umieszcza się w organach wewnętrznych. Na tym etapie testowane mocz i krew pokazują rtęć tylko wtedy, jeśli osoba była narażona na długie działanie rtęci w ostatnim okresie (bardzo niedawno). Długotrwałe narażenie organizmu na działanie rtęci (np. plomby amalgamatowe) lub dawna ekspozycja (np. szczepionki), nie są wykazywane w testach. Lepszą drogą wydaje się użycie włosów do przeprowadzenia testu.

Jak mogę odkryć to, że moje dziecko jest zatrute rtęcią?
Doktor Amy Holmes podaje listę testów używanych w medycynie na swojej stronie internetowej (www.healing-arts.org/children/holmes.htm).
Istnieją testy na określenie zawartości rtęci w organizmie, takie jak badanie krwi i włosów. Należy jednak pamiętać, że w wypadku dzieci autystycznych nie chodzi o długotrwałą ekspozycję na rtęć i klasyczne symptomy zatrucia. Mamy tu na myśli rtęć, która wskutek wadliwego działania proteiny MT w wieku niemowlęcym nie została wydalona z organizmu, a związała się mocno z tkankami organów wewnętrznych, głównie mózgu i jako taka nie jest wykrywalna przez analizę krwi i włosów.

Mój lekarz chce przeprowadzić test chelatyzacyjny /DMPS/. Czy jest to bezpieczne?
NIE. Test DMPS jest bardzo niebezpieczny. O teście chelatyzacyjnym mówimy wtedy, gdy lekarz przepisuje dużą ilość środka chelatyzacyjnego w dużej dawce i następnie testuje mocz na obecność metali. Test chelatyzacyjny generalnie nie jest używany do diagnozowania zatrucia rtęcią, ponieważ każdy z nas ma naturalną ilość rtęci i DMPS /lub DMSA/ wytrąci ją. Jeśli DMPS jest używany, to podaje się go doustnie co 8 godzin. W żadnym razie nie można podawać chelatyzatora, jeśli mamy plomby amalgamatowe. Niektórzy lekarze robią ten sam test używając doustnie DMSA lub sugerują terapię z częstotliwością stosowania chelatora /1 raz dziennie bądź co drugi dzień/. To również jest niebezpieczne.
Chelator powinnien być podawany w małych regularnych dawkach /co 3 – 4 godz. w przypadku DMSA i co 8 godz. dla DMPS/.

Mam już wyniki testu i szukam lekarza, który przeprowadzi chelatyzację /odtruwanie/. Czy mogę już coś zacząć robić?
Tak. Można zacząć suplementację. Jest wiele dietetycznych suplementów, które pomogą twojemu dziecku czuć się lepiej teraz i podczas odtruwania. Oto kilka z nich:
- podawanie 4 razy dziennie: Vit. B compleks, Vit. C i ekstraktu mlecznego/odkazeinowanego mleka w proszku/
- podawanie często /tutaj częstotliwość nie ma wielkiego znaczenia/ cynku, magnezu, Vit. E

Jestem przekonana, że moje dziecko jest zatrute rtęcią. Co robić?
Przede wszystkim usunąć dziecku plomby amalgamatowe, jeśli takie ma. Następnie znaleźć doświadczonego lekarza, który przeprowadzi odtruwanie i będzie monitorował cały proces. W zasadzie nie potrzeba lekarza prowadzącego, ale zaleca się taką kontrolę

Zrobiłam testy mojemu dziecku, które wykazały obecność innych metali w organizmie oprócz rtęci. Co mam robić?
Generalnie – trzeba się pozbyć innych metali najpierw. Wysoki poziom ołowiu, miedzi, arszeniku, antymonu i aluminium mogą powodować objawy podobne do zatrucia rtęcią. Jeśli twoje dziecko ma wysoki poziom tych metali, jest prawdopodobnie bardzo chore. Ponów test za 3 miesiące.

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 You can leave a response, or trackback.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>